ฟาน(อีเก้ง)

  • ลักษณะพิเศษ

    ลักษณะคล้ายกวาง แต่ตัวเล็กกว่า ลำตัวสลับน้ำตาลเข็ม ใต้ท้องสีน้ำตาลแซมขาว ตัวผู้มีเขาและ ตัวเมียไม่มีเขา เขาสั้นกว่าเขากวาง เขามี 2 กิ่ง กระดูกโคนขาทอดเป็นสันลงไปตามความยาวของขา มีขนสั้นคลุมทั่ว ขากรรไกรบนจะมีเขี้ยวยาวงอกออกมานอกปาก สำหรับใช้และะเปลือกไม้ ชอบหากินตอนเช้า และเย็นจนค่ำ ในเวลากลางวันจะหลบนอนอยู่ในพุ่มไม้หนาๆ มักจะออกมาหากินตัวเดียว ในฤดูผสมพันธ์จะพบเป็นคู่ แม่และลูกจะเห็นหากินอยู่ด้วยกัย ตกลูกครั้งละ 1 ตัว ตั้งท้องนาน 6 เดือน ลูกขณะเล็กจะมีจุดสีขาวอยู่ตามลำตัว แล้วค่อยๆเลือนหายไปเมื่ออายุได้ 6 เดือน เก้งมีอายุประมาณ 15 ปี ชอบกินใบไม้ใบหญ้าและผลไม้ป่า ชอบกินดิบโป่ง

  • แหล่งที่พบ

    พบตามป่าโปร่ง ป่ารวก ป่าไม้ไลป่าละเมาะ ตามลาดเขาในป่าดงดิบ ในหุบเขาที่มีป่าหนาทึบ และมีลำธารไหลผ่าน

  • ความสำคัญทางเศรษฐกิจ

    เนื้อฟานเป็นเนื้อที่นิยมรับประทานกันมาก จึงได้มีการล่าฟาน แต่ปัจจุบันได้ขึ้นทะเบียนเป็นสัตว์คุ้มครอง จึงไม่มีการซื่อขายเนื้อฟาน

    คุณค่าฟานอีเกง เป็นสัตร์ที่มีลักษณะในวงจรชีวิตในการการสมดุลของสิ่งแวดล้อม ของสัตว์ชนิดอื่นๆ เช่นการเป็นที่พึ่งในการนำกลิ่นในแหล่งน้ำ และการถ่ายมูลในการย้ายถิ่ยฐานเช่นกัน

รูปภาพประกอบFlashวีดีโอคลิปต์คำบรรยายเอกสาร Acrobat

  • เอกสารอ้างอิง

    สำนักศิลปวัฒนาธรรม สถาบันราชภัฏนครศรีธรรมราช